خطرات کاشت لنز تماسی در چشم

لنزهای داخل چشم (IOL های کوتاه مدت) یک روش مناسب و دائمی برای درمان بینایی در مبتلایان به نزدیک بینی، دوربینی و آستیگماتیسم ارائه می دهند. این روش اغلب برای بیمارانی که مناسب جراحی لیزر چشم نیستند، شاید به دلیل خشکی چشم یا قرنیه های نازک، گزینه مناسبی باشد. آنها همچنین گزینه ای امیدوارکننده هستند زیرا خطرات لنز تماسی کاشته شده نسبتاً کم است و بیشتر عوارض به راحتی قابل درمان است.

عمل جراحی IOL از جراحی لیزیک چشم تهاجمی تر است، زیرا بدون برداشتن بافت، فقط برشی کوچک از طریق این جراحی، لنز تماسی کاشت جدید وارد می شود. همچنین کاملاً قابل برگشت است زیرا در صورت دلخواه می توانید لنز را جدا کنید. این امر گزینه ای را در معرض خطر کمتری قرار می دهد که مخصوصاً برای بیمارانی که نسخه بالاتر دارند یا کسانی که قرنیه آنها برای جراحی لیزر چشم خیلی نازک است مناسب است.

بیماران مبتلا به آب مروارید

برای بیماران مسن با علائم آب مروارید علاوه بر مشکلات بینایی انکسار، روش تعویض لنزهای انکسار گزینه دیگری برای قرار دادن لنزهای تماسی قابل کاشت است. درمان اصلی آب مروارید، کاشت یک IOL برای درمان بینایی است.

برداشت بیش از حد لنز چشم

برداشت بیش از حد لنز هنگامی اتفاق می افتد که توسط لنز قابل کاشت بسیار زیاد تصحیح شده باشد. اگر این اتفاق بیفتد، باید بینایی شما به روش دیگر اصلاح شود تا چشمان شما به درستی متمرکز شود. خبر خوب این است که با برداشتن لنز اصلی و گذاشتن یک لنز درمانی، یا استفاده از عینک، بیماری های چشمی قابل درمان است.

عفونت خطری است که با تمام انواع جراحی ها همراه است، عوارض جدی مانند فشار داخل چشم، جداشدگی شبکیه، آسیب دیدن لنز کریستالی چشم و حتی از بین رفتن چشم بسیار نادر است، اما یک احتمال باقی مانده است، انتخاب یک جراح چشم با تجربه و معتبر می تواند به حداقل رساندن خطرات کمک کند.