درمان بیماری استرابیسم

در درمان استرابیسم ۳ هدف مورد توجه است:

۱- بینایی خوب در هر دو چشم

برای این کار کودک را وادار می کنیم تا با بسته نگه داشتن چشم سالم سعی کند از چشم مبتلا استفاده کند.

۲- زیبایی ظاهر

مستقیم شدن چشم ها از نظر روانی هم اهمیت دارد، زیرا مردم افرادی را که چشمان لوچ دارند نادرست و فریبکار می پندارند.

۳- دید دو چشمی بافوزیون

حصول به آن اغلب دشوار است. مگر اینکه قبل از شروع استرابیسم قدرت فوزیون چشم کودک افزایش کافی پیدا کرده باشد. برای به دست آوردن نتایج فوق معمولا برنامه ذیل دنبال می شود.

الف) در صورتی که سن کودک کمتر از ۶ سال باشد، بعد از استعمال آتروپین آزمایش انکسار انجام می شود و در صورت لزوم عینک جهت استفاده در ساعات بیداری تجویز می شود.

ب) پوشاندن چشم سالم برای بهبودی بینایی در چشم مبتلا به استرابیسم، که اینکار تا سن ۷ سالگی موثر است و هرچه سن کمتر باشد، نتیجه بخش تر است. برای بهبود تیزبینی در چشم مبتلا به استرابیسم بایستی عمل بستن چشم تا سن ۳ سالگی برای ماه ها انجام شود.

ت) عمل جراحی بر روی عضلات خارجی چشم: چون الاستی سیته و ضخامت عضلات چشم تغییر می کند، بنابراین یک روش دقیق و موثر برای جراحی این عضلات وجود ندارد. در نتیجه برای راست کردن چشم اغلب بیش از یک عمل جراحی باید انجام شود. اینکه چشم مبتلا به استرابیسم یا چشم سالم کدام یک عمل شوند فرق نمی کند زیرا هر دو چشم با هم کار می کنند.

در هر صورت اغلب این عمل بر روی چشم دارای انحراف انجام میگیرد. زیرا توجیه آن برای پدر و مادر کودک آسانتر می باشد. با عمل جراحی یک عضله عقب تر برده می شود (بلند و ضعیف) یا اینکه کوتاه می شود (کوتاه و قوی).

چشم مبتلا به استرابیسم که مثلا آمبلیوپی دارد و خوب نمی بیند ممکن است با یک عمل جراحی خوب شود. این به این جهت است که تحریکات بینایی برای فوزیون که چشم را در حالت طبیعی راست نگه می دارد وجود ندارد. در صورت تمایل بیمار، عمل جراحی دیگری نیز ممکن است.