راهکار جدید دانشمندان جهت درمان بینایی

پژوهشگران موسسه پلی تکنیک فدرال لوزان، اخیرا اظهار کرده اند که در بررسی روش های جدید ارائه سیگنال های بصری به نابینایان با تحریک مستقیم عصب بینایی فعالیت می کنند.
این دانشمندان در کشور سوئیس و موسسه Scuola Superiore Sant’Anna در کشور ایتالیا در حال گسترش فناوری برای نابینایان هستند که تقریبا مردمک چشم را دور زده و پیام هایی را به مغز ارسال می کند.

آنها این کار را با تحریک عصب بینایی با نوع جدیدی از الکترود درون عصب به نام OpticSELINE (اپتیک سلاین) انجام میدهند. آنها با موفقیت، این فناوری را در خرگوش آزمایش کرده اند و نتایج مطالعه خود را در مجله Nature Biomedical Engineering منتشر کردند.

سیلوسترو میکرا، یکی از پژوهشگران این مطالعه گفت:

ما معتقدیم که تحریک درون عصبی می تواند یک راه حل با ارزش برای چندین دستگاه عصبی برای ترمیم عملکرد حسی و حرکتی باشد پس پتانسیل های انتقالی این روش در حقیقت امیدوارکننده هستند.

حدود ۳۹ میلیون نفر در جهان نابینا هستند. بسیاری از عوامل مانند ژنتیک، جدا شدن شبکیه، تروما، سکته مغزی در قشر بینایی، گلوکوم، آب مروارید، التهاب یا عفونت می توانند باعث کوری شوند. برخی از نابینایی ها موقتی هستند و می توان با علم پزشکی آن را درمان کرد.

چگونه می توان به کسی که نابینایی او موقت نیست، کمک کرد؟

ایده پژوهشگران طی مطالعه مذکور این است که فسفن را (احساس دیدن نور به شکل الگوهای سفید) بدون اینکه فرد به طور مستقیم نور را ببیند، تولید کنند.

فسفن پدیده ای است که در آن احساس دیدن یک نور یا نمایان شدن لکه هایی در میدان بینایی حتی در زمان بسته بودن چشم در انسان به وجود می آید. پدید آمدن فسفن را از علائم پیش از جدا شدن شبکیه می دانند. دلیل به وجود آمدن فسفن ها می تواند تحریکات مکانیکی، الکتریکی یا مغناطیسی رتین یا قشر بینایی مغزی یا از بین رفتن سلول های شبکیه بینایی باشد.

البته در گذشته پژوهشگران عصب های بصری را مورد بررسی قرار داده اند اما آنها از الکترودهای عصب سخت وسفت استفاده می‌کردند که استفاده از آنها مناسب نبود.

طی این مطالعه پژوهشگران یک آرایه الکترود متشکل از ۱۲ الکترود به نام OpticSELINE ارائه دادند. دانشمندان به منظور درک اینکه این الکترودها چه میزان در تحریک فیبرهای عصبی مختلف در عصب بینایی، مؤثر هستند، جریان الکتریکی را از طریق اپتیک سلاین به عصب بینایی ارسال کرده و فعالیت مغز را در قشر بینایی اندازه گیری کردند. آنها سپس الگوریتم پیچیده ای را برای رمزگشایی سیگنال‌های قشر مغز ایجاد کردند.

پژوهشگران بر اساس این مطالعه گفتند، در گام‌های بعدی فناوری ۴۸، اپتیک سلاین، الی ۶۰ الکترود خواهد داشت که این میزان الکترود برای برگشت کامل بینایی کافی نیست، اما باید بدانید که این مطالعه هنوز در مرحله مقدماتی است و آزمایشات بیشتری برای توسعه فناوری برای کمک به نابینایان مورد نیاز است.