کراتیت و خطرات لنز تماسی

کراتیت چیست؟

کراتیت التهاب سطح روشن و جلوی چشم است که قرنیه نامیده می شود. کراتیت می تواند باعث ایجاد علائمی مانند قرمزی، درد، حساسیت به نور، احساس خراشیده یا ریز و درشت، تاری دید یا مبهم و آبکی شود. کراتیت می تواند در اثر عفونت باکتری ها، ویروس ها یا قارچ ها ایجاد شود و یکی از دلایل اصلی نابینایی در جهان است.

کراتیت حتی اگر فاقد لنزهای تماسی باشد، می تواند بر همه افراد تأثیر بگذارد، اما اغلب ناشی از استفاده نادرست لنزهای تماسی است. افرادی که لنزهای تماسی خود را مطابق دستورالعمل تمیز نمی کنند یا جایگزین نمی کنند، و افرادی که با لنزهای تماسی می خوابند بسیار مستعد ابتلا به قسمت های کراتیت هستند.

کراتیت همچنین در افرادی که لنزهایی استفاده می کنند که به درستی در چشم آنها قرار نگرفته است، از جمله لنزهای تماسی رنگی تزئینی یا هالووینی، بیشتر دیده می شود.

اگر علائم را تجربه کردید چه باید بکنید

درمان زودرس کراتیت در به حداقل رساندن خطر آسیب دائمی چشم که می تواند باعث از بین رفتن بینایی شود، بسیار مهم است. اگر هر یک از علائم کراتیت را تجربه کردید، حتما لنزهای تماسی خود را فوراً بردارید و در اسرع وقت به پزشک چشم (اپتومتریست یا چشم پزشکی) مراجعه کنید.

پزشک چشم شما برای معاینه چشم شما از میکروسکوپ پرقدرت استفاده می کند و ممکن است برای تجسم بهتر بافت قرنیه نیاز به رنگ آمیزی رنگی در چشم شما داشته باشد. پزشکان مراقبت های اولیه یا مراکز درمانی فوری اغلب تجهیزات تخصصی و یا آموزش های لازم برای تشخیص کراتیت را ندارند، بنابراین مراجعه به پزشک چشم مهم است.

داروهای تجویزی

بسته به ماهیت و علت ابتلا به کراتیت، پزشک چشم شما قطره چشم و گاهی اوقات داروهای خوراکی را برای کمک به بهبود چشم شما تجویز می کند. این داروها ممکن است شامل آنتی بیوتیک ها، آنتی ویروس ها یا استروئیدها و همچنین داروهایی برای کمک به کنترل درد باشند. از آنجا که کراتیت می تواند برای بینایی بسیار خطرناک باشد، اغلب نظارت دقیق بر بهبودی لازم است.

در آخر

بسیاری از افراد به دلیل نادرست استفاده از لنزهای تماسی، گناهکار هستند و اغلب احساس می کنند هیچ گونه خطری در استفاده لنزهای آنها وجود ندارد. هر بیمار که یک اپیزود کراتیت را تجربه کرده است می تواند به خاطر این واقعیت که خطر بسیار واقعی است، جریمه شود.